Makamundong Salita - Part 9

Nanatiling palaisipan sakin kung panong nanyari yon at kung sino ang nag mamay ari ng apoy na nakita ko.. kailangan kong balaan si andrew na mag ingat , hindi namin alam kung anong balak nya o kung anong kailangan nya sakin o samin. amg alam ko lang hindi sya mag paparamdam kung wala syang balak mag pakilala at kung mangyari yon kailangang handa kami.. hindi pa natatapos ang araw ay madami na ang nangyari.. kailangan ko munang lumayo sa kapatid ko ayt yun ang gagawin koi ngayon.. knock .. knock.. ----DOOR'S OPEN---- Yes ms.? miss gonzalez po, pwede po bang kausapin ang admin ng school sige .. tuloy.. walang paligoy ligoy ay pumasok ako at walang pakundangan kung nabangga ko ba ang lalaking nag bukas ng pinto.. yes miss gonsalez? what can we do for you? i want to change my section maam.. mababakas sa boses ko ang otoridad at hindi tatanggap ng pag ayaw.. ok.. bumalik ka bukas,, salamat.. by that umalis ako ng parang walang nangyariu at bumalik kung saan ko huling nakita si andrew.. agad kong naramdaman ang presensya nya at tuluyang pumasok sa pinto kung saan sya, walang pag babakasakali din akong umupo sa tabi nya bagay na kinagulat ng mga katabi at nakakita kung paanong harapin ako ni andrew na bakas sa ngiti kung paano sya naewalan ng tinik sa dibdib .. marahan kong sinipa ang kanyangpaa bagay na nag pabalik sa kanya sa reyalidad. marahas ko naman tinapunan ng tingin ang lalaking nag bato sakin ng ballpen nya na bakas ang gulat matapos kung saluhin ang kanyang atake.. tskk what a childish act mr.montemayor ngumisi sya sakin na para bang sinasabing hindi pa kami tapos.. tsk pakialam ko ba sa may sayad na yan.. mariin kong tinitigan ang mga mata nya kulay berde, nasan??? nasaan ang crinson eyes nya, hindi ako maaring magkamali dahil kanina ko lang nakita ang mga mata nyang parang nag babaga, ano ang nangyari..bahagyang napaawang ang aking bibig ng walang ano ano ay ngumiti sya.. problema non?? at muli kong itinuon ang aking atensyon sa nag sasalitang guro sa harapan, hindi ko man maintindihan dahil masyadong akyupado ang isip ko,,, ang apoy.. ang mata nya at ang ngiti nya, at dahil sa masyadong madaming iniisip ay di ko namalayan na unti unting lamalabas ang mga estudyante .. lumingon ako sa katabi ko at wala na sya don.. andrew iniwan na naman nya ako.. haist.. mabilis akong tumayo at bahagyang nag lakad na nang maramdaman kong may nakatingin sa gilid ko nag mumula ang presensya nya, ngunit ng aking lingunin ay gulat akong makita ang dingding im watching you!! at kasabay ng matapos ko basahin to ay ang pagkawala ng nakasulat .. minadali ko ang pag lalakad deretso sa parking lot alam kong nandun pa sya, tinahak ko ang hagdan pababa alam kong sumusunod sya , ramdam ko ang presensya nya hinndi ko lang alam kung saan sya, mahirap makaroon ng kalabang hindi mo nakikita,, minadali ko pa ang pag lalakad nakita ko sya, nakatayo malapit sa kotse nya napangiti ako humakbang palapit , alam kong hindi nya ako iiwan,, andrew sabay ngiti at ang pag hakbang ng paa ko palapit sa kanya.. pinag masdan ko sya at hindi tulad ko halata ang pagkabagot nya .. Pinag buksan nya ko ng pinto at saktong pag apak ng paa ko sa loob ng sasakyan nya ay ang pag sigaw sa pangalan ng kapatid ko ng boses na alam kong narinig ko na.. lumingon muna ako kay andrew na hindi kababakasan ng kahit anong emosyon ang mukha, at dahil don ay lumingon ako para lang salubungin ang matang kulay pula na kanina lang ay kulay berde,, lumingon ako kay andrew para lang makita ang pag papalit ng kulay ng mata nya na di kinaya ng contact lens pula.. ibig sabihin ay nasa panganib kami.. anong meron sayo montemayor.. May kakaiba sa school na to.. at yun ang aalamin ko..