Makamundong Salita - Part 1

hindi ko sinadya.. hindi ko alam mas lalong hidi ko ginusto.. TAKBO !!!!!!!!!!!! Sigaw ng mama ko habang pinipigilan nya ang mga taong saktan kami.. ate.. bilisan na natin nandyan na sila.. sabi ng kapatid kong lalaki na alam kong natatakot na din tulad ko alam kong hindi nya ito ginusto.. pero anung magagawa namin kung hindi namin alam kung pano tanggalin ang sumpang to.. sumpang ang sabi ng mga magulang ko ay biyaya para sa kanila.. ate .. takbo pa.. bawal tayo mapagod.. sambit nya sa pagitan ng pag hikbi na lalong kinatakot ko.. anung nagawa namin para maranasan namin ng kakambal lo na may pitong taon gulang palang kami pero ang saklap na ng tadhana para sa amin.. pinilit ko pang bilisan ang pag takbo kahit mag kanda sugat sugat na ako .. wala na akong paki alam sa mga sanga ng puno na pilit kami pinipigilan ng kapatid ko sa pag takbo,ang alam ko lang kailangan na namin makalayo dahil kung hindi ... mamamatay kami sa kamay ng mga taong mapanghusga.. ate napapagod na ako.. sob.. bakit ganyan sila ate.. bakit nila pinatay ang ating ama.. sob ate.. ayoko ng tumakbo.. sob gusto ko silang sunugin lahat at pag bayarin sa ginawa nila sob.. Andrew .. no.. hindi kita papayagan.. mali iyan. ang apoy ay ginawa upang mag bigay ng ilaw. ng liwanag para sa mga tao at para sa atin,, hindi yan ginawa para saktan sila,, andrew naiintindihan mo ba ako?? naiintindihan mo si ate? hindi ko na mapigilan ang pag patak ng luha ko kasabay ng pag tubo ng isang masiglang halaman sa lupa na pinatakan ng aking luha.. ate,, bakit tayo binigyan ng ganto.. hindi ko maintindihan ang aking apoy na walang ginawa kundi ang manakit, samantalang ang tubig mo ay ginawa kundi ang mag pagaling.. ate ayoko na, gusto ko na tumakbo.. gusto kong tumakbo sa malayo.. sa lugar na tanggap tayo.. at muli hinawakan ko na ang kamay ng aking kapatid , ngumiti ako sa kanya at niyakap sya, kailangan na nating tumakbo.. andrew, kailangan na nating lumayo .. dahil kahit saan hindi tayo nararapat dito sa mundo nila , huh? alam kong naguluhan ang aking kapatid , bagkos tumayo ako at pinunasan ang mga luha nya .. Andrew kailangan nating itago ang kapangyarihan natin.. ito lang ang paraan para matanggap tayo ng mga tao.. ng mga normal.. muli hinakbang namin ang aming mga paa ng magkasabay, kasunod ang malakas na alingawngaw ang aming narinig.. BAAANNNNGGG!!!!!!!!!!!! muli pumatak ang aking luha kasabay ng pag takip ko sa bibig ng aking kapatid.. inay.... alam ko wala na sya.. at kahit gustohin ko mang humakbang pabalik hindi ko magawa , kailangan naming umusad ng kapatid ko.., at kailangan naming kalimutan ang lahat para sa