Makamundong Salita - Part 2

Malamig na simoy ng hangin ang dumadampi sa aking balat, na parang sinasabing kahit hindi ko sya nakikita ay nandito lang sya,, pumukit ako , pinakiramdaman ang paligid , kaluskos.. aha.. mukhang alam ko na kung asan ang kapatid ko,, marahan kong kinumpas ang aking mga kamay, at marahan rin gumalaw at humahawi ang mga puno sa kung saan ko ituro at igalaw ang aking kamay, kasabay ng pag dilat ng mata ko ay ang pag litaw ng bolang apoy sa mukha ko, na sinabayan ko ng bolang tubig,, "hahaha,, not too fast andrew.. come on show me what you got.. -andrea nah... waste of time andrea ,, mag asikaso na tayo sa pag pasok sa school.. tanghali na ayoko na makipag laro sayo.. -andrew tumalikod sya at bago yun, hinagisan nya ulit ako ng bolang apoy .. napangiti ako dahil alam ko namang di tatama sa mukha ko ang bagay na yun,, dahil di ako kayang saktan ng kapatid ko.. at tama nga ako nakahinto lang ito sa tapat ng mukha ko sapat para di ako mapaso.. ANDREA !!! anong ni ngi ngiti mo dyan .. dalian mo na.. isang hakbang lang dapat ang layo mo sakin hindi ba? -andrew at tuluyan na akong nag patianod at tumakbo palapit sa kanya,, this is my brother,, my super protective brother.. :) Humakbang ako palapit sa kanya at tuluyang nag patianod sa bilis ng kanyang pag lalakad.. Sakay.. Ihahatid na kita sa bahay mo.. susunduin kita mamaya -Andrew Bahay ko.. Tsk pano ba nangyari yun.. *Flashback* 10 years ago.. Sa gubat.. Bilis Andrew malapit na tayo sa kalsada makakatakas na tayo ... Ate ... Ate.. Nanghihina ako... Tinitigan ko sya at duon ko lang napuna ang mga sugat sa kanyang paa kasama ang basang Basa nyang katawan mula sa aming pagtakbo, mabibigat na din ang kanyang paghinga tanda ng pagod .. Tinitigan ko ang aking kamay.. ang aking kamay ay kayang mag pagaling... Tumingin ako sa paligid at ilang habang nalang ay kalsada na ito sapat upang makita kami ng sasakyang paparating huminga ako ng malalim at ibinigay ang buong konsentrasyon at itinapat sa nanghihinang si andrew upang makabawi ito ng lakas at gumaling ang mga sugat nito.. Ate.. Bakas parin sa boses nya ang panghihina kahit tapos Kong mapagaling ng kaunti ang sugat nya.. Nanghihina na din ako Pero nakayanan ko padin suklian ng isang matamis na ngiti ang nag aalala nyang mga mata.. Kasabay nito ay ang pag pikit ng kanyang mata.. Kasunod ng pagtama ng ilaw ng sasakyan sa aming mag kapatid.. Nakita Kong bumaba ang ale at lumapit sa amin ngunit Hindi pa man natakot ako at tuluyan ng bumagsak ang bata Kong katawan.. At pag mulat ng aking mata ay nangyari ang pinaka malaking pag babago sa aming buhay.. Ako na si JIAZHEIN ANDREA GONZALEZ anak ng mag asawang naninilbihan sa pamilyang DELA MARCED.. AT DITO NAG BAGO ANG LAHAT ♥♥